“İNSAN EDİNDİĞİ HUYLARLA ALIŞKANLIKLARININ TUTSAK ÇOCUĞUDUR” İBNİ HALDUN”
Elbette bilemezsiniz. Ama eğer üstünüzde oturan insanla hayvan arası yaratıklardan oluşuyorsa onlar size ne yediklerini aşağıya resmedeceğimiz şekilde size bildirirler.
Öğretmenler vazife yaptığım zamandan bu yana vazgeçemediğim arkadaşlar. İmam, öğretmen sorunu yaratmaya çalışanlara şaşıyorum. Vazife yaptığım bütün mıntıkalarda öğretmenlerimle çok mutlu neşeli günler geçirdim, hatta sizler olmasanız ben emekli olamazdım diye minnet duygularımı onlara izhar ederim. Hepsinden Allah CC razı olsun.
Yine bir gün gazete dağıttım, eskiden teşriki mesai ettiğim öğretmenlerimin mekanı olan bir yere gittim çay içip sohbet etmeye. Söz döndü dolaştı, nasıl oldu bilmiyorum. Alt komşunun konuştukları duyuluyor üsttekinin duyuluyor vadilerine daldık.
Mizah ve ironi kabiliyeti bizden birkaç gömlek fazla olan yaşı bizden küçük olduğu için fazla konuşmayan saygıdeğer Süleyman kardeşimiz; “İhsan amca, ben bırak konuşmayı üstümüzde oturanların beş vakitte ne yediklerini dahi bilebilirim” diyerek sohbetin mecrasını değiştirdi.
Süleyman kardeşim zavallı ciğeri püryan, canı yanmış vaziytte anlattı. Her yemek yediklerinde sofra bezlerini, soğan kabuklarını bizim balkona çırpıyorlar biz de elimizle tek tek topluyoruz nasıl bilmeyeyim hocam diyerek, şu ilaveyi yaptı; hatta yatacakları zaman gece yarısı ne yediklerini dahi bilirim.
Bizim gazetenin gerçek gazeteci yazarlarından birisi böylelerine “öküzler”der. Ben de Darwin’in zeka seviyesi insanla hayvan arası kalmış tam anlamıyla tekamül edememişlerini uygun görürüm empatiden yoksun değindiğimiz tipler için.
Ne tam insan ne de diğer cins. İki arada kalmış zeka,düşünce ve kendisine yapılmasını istemediğinin başkasına yapılmaması gerektiğini düşünüp, çeviremeyen zavallı tipoloji. Eğer ben onu düşünemediğimden değil meydan okumak, komşuluk ilişkilerini bozmak için yapıyorum derse yüz misli daha beter insanla hayvan arasıdır.
Hocam bu tip toplumsal meseleleri yazsanız size yakışır dedikleri için yazdım ve üzüldüm. Allah evvela beni islah etsin sonra hepimizi.
Hikaye/ALLAH CC SABREDENLERLE BERABERDİR
Harunur Reşid, bir gün bir adamı zindana attırdı. Bir süre sonra katına getirtti ve sordu:
“—Nasıl yerinden hoşnut musun ?” Adam:”—Hoşnudum!”diye cevap verdi ve ekledi:
“—Sen bana zulmettin, ben sabrettim Hakteala:”İNNALLAHE MAASSABİRİN—ben sabredenlerle beraberim”buyuruyor.
Harunur Reşid:”—Benden dile yapayım, yerine getireyim, ne isteğin varsa söyle! Dedi. Adam:”—Bir kişi ki, kendi nefsine hayrı yoktur; ben ona ne diyeyim; ondan ne hayır isteyeyim?” diye cevap verdi.
Harun Reşid:”—Nasıl?” dedi.
Sen nefsine laneti layık gördün. Hak Teala: “—LANETULLAHİ ALEZZALİMİN—Allah’ın laneti nefsine zulmedenlere olsun”buyuruyor. Sen bana zulmettin; zindana suçsuz yere attın. Kendine Allah’ın lanetini kabul ettin!”
Bu sözleri işiten Harun Reşid çok ağladı. Ve o kişiye çok nimet verip salıverdi.