Bir fotoğraf,
Fotoğrafta bir zenci çocuk
Uçsuz bucaksız açlığın esir aldığı çölde…
Elleri kolları bacakları incecik…
Çökmüş, başı öne düşmüş, bir kara çocuk…
Arkasında bir akbaba…
Çocuğun ölümünü bekleyen bir leş yiyici…
Ve bu anı yakalayan bir fotoğrafçı…
Kriz, kapitalistlerin en önemli fırsat dönemleridir.
Tıpkı o, açlıktan ölmekte olan küçük çocuğun başında bekleyen akbabadan önce davranıp onun fotoğrafını dünyaya pazarlayan fotoğrafçı gibi…
İnsanlık tarihi boyunca, dünyevileşmenin insanlığımızı inhirafa uğratmaya başladığı andan beri insanlar ve akbabalar birbiriyle yarışa gelmişlerdir.
Bu derin dünyevileşme insanda akbaba kadar bile bir merhamet bırakmamıştır.
Biz Müslümanlar da bu dünyevileşmeden ve kriz fırsatçılığından hatırı sayılır bir pay kendimize ayırmışızdır.
O esmer çöllerin emzirdiği çocuk, neyin kurbanıdır..!?
Kime kurbandır O çocuk!?
Kimin Kurbanıdır?
Heva ve heveslerimizin böyle nice kurbanları vardır kim bilir..!
Derler ki, bu fotoğrafı çeken o meşhur fotoğrafçı hevesine o çocuğu kurban ettikten sonra intihar etmiştir…
Heva ve heves böyledir işte, kendi kasabını da sonunda kurban eder.
Kurban aslında bir kurbiyet içindir.
Bu kurbiyet için her insanın kendisine ait mutlaka bir kurbanı vardır.
Kurbiyet kurmak istediğimiz şey, her ne ise, kurban edeceğimiz şeyi belirler.
Heva ve heveslerimiz gibi arzularımızla kurduğumuz her bir kurbiyetin kurbanı hep bir başka insan olmuştur.
İnsan, arzuları olan bir varlık- iken,
Bu kurbiyetle arzuların insanı haline gelmiştir.
Arzuların insanı,
Aslında bir kurbandır.
Arzu denilen kasabın önüne oturursanız,
Kurban olan dünya değil siz olursunuz.
Kurban Bayramı insanlığa, Allah’la bir kurbiyete yol bulmak için arzularına dünyayı kurban etmeyi öğretir.
Kurban, insanın kurban edilmemesi için insana vekâlet eden şeydir.
Kurban Bayramlarını, sucuk bayramı zannedenler arzularının kurbanlarıdır.
Belkide Akbabanın o ölümünü başında beklediği çocuğun başında beklemesine bir mazerete yol buluna-bilir ve fakat arzularına kendini kurban edenin intihardan başka bir geçerli mazeret yolu kalmamıştır.
Malına-mülküne-parasına insanı kurban edenlerin bayramdan bir nasipleri yoktur.
Asıl kriz insanın insanlığından hızla inhirafıdır.
Kurbanınız mübarek ola…
Vesselam.