Haftalar eriyip gidiyor, tıpkı Erciyesspor gibi… Gönül ister ki eski Erciyes karşımıza çıkı versin, bol goller atsın, galibiyet serileri alsın, kaliteli olduğunu ispatlasın… Ancak yarış çoktan başladı ama bizim takım hala ortalarda yok(!).
Alışmadığımız bir görünüm ve alışamayacağımız sonuçlarla kendisinden kat kat küçük takımlara boyun eğen bir Erciyesspor’u izleyeceğimiz aklımızdan bile geçmezdi. Nerede o koskoca Erciyes.. Hey gidi günler hey… Önüne geleni kasırga gibi savurup atan, zaferler üstüne zaferler yaşatan o Erciyes nerede?... Acıyoruz, acı çekiyoruz o günlerle bu günleri hatırlayınca… Yaşanmış güzel günler göz pınarlarımdan yaş olup akıyor..
Soruyoruz yine soruyoruz. ‘kim bu takımı bu hale getirdi’ yapmayın Allah aşkına. Kuldan korkunuz yok ama Allah’tan korkun bari… Bir takım bu kadar küçültülemez, bir takım bu kadar rezil edilemez, bir isim bu kadar yerle bir edilemez. Hazırlık dönemlerinde o kadar söyledik, bas bas bağırdık… Yanlış yolda olunduğunu, özellikle teknik direktör konusunda büyük hata yapıldığını, bazı oyuncuların kesinlikle bırakılmamasını söylemiştik. Ama ‘para-para-para’ diye tutuştular… Tamam, hedefsiz bir takım olduğunuzu cümle âlem biliyor… Sadece ligde tutunmak için bir hesap yaptınız ve çıktınız bu yola… Ama yaptığınız hesap ya tutmazsa?
‘Bu takıma kimse yardım etmedi’ diye çıkıp ekran karşısında ağlamak yetmiyor... Kimse çıkıp ‘al kardeşim şunu’ da demez… Bir çalışma yok, bir uğraş yok… Bir baskı yok.. Bir kampanya yok… Eskiden Kayserispor’un geçirdiği zor dönemlerde zaman zaman işadamlarını bir araya getiren toplantılar düzenlenirdi ve o toplantılarda güzel paralar toplanırdı. Şimdi aynı zor dönemden geçen bir başka Kayseri takımı var… Ama ne toplantı var ne para var hiçbir şey yok..
Kayseri’nin zenginlerine ne oldu… Kayseri’nin önde gelenlerine ne oldu… Bu takım için can atanlara ne oldu? Sanki yer yarıldı yerin içine girdiler. Aslında herkes yerinde ama kimse kılını bile oynatmıyor… Sanki planın bir parçası gibi…
Üzülüyoruz… Erciyesspor’un kaderine terk edilişini, can çekişini göz göre göre gidişini izliyoruz. Dün olduğu gibi bugünde kimsenin umurunda değil… Bekleyin, bekleyin sayın büyüklerim… Bekleyin bu işin erbapları… Bekleyin de görün… Belki bir gün bu takımın izini bulabilirsiniz…
|