Bizim Gültepe mahallemizde insanlar bir türlü ölmeden önce kıymalı yedirmi-yorlar. Fakat öldükten sonra herkesin kıymalısı yeniyor. Yani Gültepe mahallemizin eski halini söylü-yorum. Fakir halk çok fazla. Evler gecekondu, işsizlik, yoksulluk had safhada olduğu sıralarda bir gün camiden çıkarken bir kişi elimden tuttu ve bir yere ayrılma, seni iyi bir yere götüreyim dedi. Bende olur dedim. Caminin dışında nereye gidiyoruz diye sordum. Adam kıymalı yemeye dedi. Bende hayırola düğünmü var diye sordum. Cevap, hayır ölmüş dedi. Bende kim ölmüş dedim. Cevap, kim olursa olsun, bugün bol kıymalı var, gidip iyice kıymalı yiyelim dedi. İşte o fakir vatandaş sanki bayram günü gibi mutluydu. Çünkü normal zamanlarda yiyemediği kıymalıyı yiyecekti. Bu arada hem cenazeye üzülüyor, hemde kıymalıya çok seviniyordu. Bu ve benzeri olaylar beni çok etkilemişti ve yarın benim cenazemde de kıymalı yeme sevinci yaşanabilir, ben iyisi mi kıymalımı ölmeden önce yedireyim dedim ve çok miktarda kıymalı yaptırdım. Gelenleri davet ettim, gelemeyenlerin de evlerine gönderdim. Herkes bir ölü kıymalısı zannetmiş. Geldiler ki, ortalıkta ne ölü var ne de mevlid okutturmak var. Tamamen ölü yerinde yenen kıymalı gibi bol miktarda kıymalı var. Ancak ne başsağlığı töreni, nede mevlid dinlemek mecburiyeti var. Kıymalıyı yiyen herkes hocanın kısa bir Kur’an okuması ve kısa bir duasından sonra gidebilir ve serbesttir. İşte ben ölmeden önce ölmüş gibi kıymalımı yedirdim, hem bende yedim hemde yiyenleri seyrettim. Çokta mutlu oldum, herkese tavsiye ederim.
Günün Sözü :
Ben hayatta pişman olduğum hiçbir hata yapmadım diyen insan aslında bilerek veya bilmeyerek en büyük hatayı bu sözü söylüyerek yapmış oluyor fakat farkında değildir.
SU İZAN VE HÜSNÜZAN
İyice bilmediğiniz bir insan hakkında su izan ve
hüsnüzanda bulunmak yalancılıktır. Doğrusu ise o kişiyi bizzat iyi tanıyıp ondan sonra değerini konuşmaktır.