Büyük ozan yıllar önce boşuna söylememiş bu sözü. Hele çıkarına bir dokun da bir gör. Gök kubbeyi başına geçirmek ister adeta. Elindeki gücü kaybedeceğini sanarak yeri göğü inletirler. Bakın kardeş kavgalarına, bakın savaşlara. Bakın ağza alınmayacak sözler sarf edenlere… Ne için? 4 günlük dünyada çıkarı zedeleneceği için değil mi? Siyasi partilerin mücadelelerine bakın. Her biri gücü eline geçirmek için gayret sarf etmiyor mu? Hangisi olursa olsun.
Bazı insanlar vardır ki herkesi eleştirir. Eleştiri bir tarafa, kırar, döker, saldırır, söylemedik söz bırakmaz. Kendince eleştiriyordur sorarsanız da…
Yıkmak en kolay bir meziyettir. Yapmak zor. Vicdandan bahsedenin yüreğine hiç uğramadıysa vicdan neylersin! Söz kalbin aynasıdır. Elbette gazeteciyiz, mesleğimizin asıl amacı sorgulamak ve eleştirmek ağırlıklıdır. Ama bu, bir hakkı teslim etmemek manasına da gelmiyor. Bu memlekette herkes kötüyse, herkes söylenecek en ağır şeyleri hak ediyorsa, lehine yazılacak kimse yoksa niye yaşıyoruz ki bu toplumda? Sadece kendimiz haklıyız, sadece benim dediğim doğru, sadece benim savunduğum gerçek, sadece ben doğruyum, diğerleri hep eğriler zaten, yemedikleri nane yok, ben tertemizim, ben bembeyazım demek veya bu manaya gelecek sözler sarf etmek insanların karakterlerini de ortaya koyuyor. Ya kendini beğenmiştir, ya ekâbirdir, ya çığırtkan, ya da tahammülsüz… Zaten böyle insanları da aslında kimse sevmiyor. Yüzüne bey, efendi deseler de ardından neler söylemezler neler… Kimseyi beğenmeyeni, kimseyi yaptığı bir işten dolayı takdir etmeyeni, herkesin azında çoğunda olanı, herkesi yaftalayanı, herkese damga vuranı kim sever ki? Oysa toplumda “İyi insan olmak” kadar değerli bir şey var mı söyleyin? İnsanlar eğer ki size iyi insan diyorsa mesele yok. Ama gıyabınızda “adam mı o” diyorlarsa ne kadar esseniz de yağsanız da köpürseniz de nafile. Allah sevmediği insanı başkalarına da sevdirmez. Siz kendinizi öve öve bitiremiyor ve başka insanları yeriyorsanız sizde bir sorun var demektir. Bırakın sizi başkaları gıyabınızda övsünler.
Yediği içtiği haram olanların, haramilerin kul hakkından, haramdan, vebalden bahsetmeye ne derece hakkı olabilir ki? Bir söz söyleyen iki söz duymaya katlanmalı. Hem ben söyleyim, çok söyleyim, başkaları da bana bir tek kelam etmesinler, çünkü ben çok doğru bir insanım, ben muhteşemim, ben tertemizim demek abesle iştigal değil mi? İnsansak eğer mutlaka kusurluyuz demektir. Kendini kusursuz gören ancak iblistir. Ondan dolayı da kovulmuştur.
Kimler geldi kimler geçti bu âlemden. Bizim de gideceğimiz yer belli değil mi? Bugün ya da yarın ne fark eder. Kötülüklerle anıldıktan sonra dünya senin olsa ne fayda…
Hey celallenen, hiddetlenen ve çehresi değişen adam kalk ve bir aynaya bak.
|