‘En büyük kayıp nedir?’
Diye sorsam, kimi okuyucu:
—mal canın yongasıdır diyecek.
Kimi;
—Namus
—can
—canan
—Din, İman
—vatan’ı kaybetmek diyecek kimileride…
Elbette bunların her biri, büyük kayıplardır.
Ve büyük kayıplar listesine, her kişi açısından bakıldığında birçok satır daha eklemek mümkündür.
Ama bunların hiç biri EN BÜYÜK kayıp değildir.
Her bir insan için elbette birbirinden farklı bir ‘EN BÜYÜK’ vardır.
Hepimiz için,
Bütün bir insanlık için,
En büyük kayıp nedir?
İnsanın kaybolması
…
Bu gün bizzat İNSAN’IN kendisi kayıptır.
İnsansız bir Vatanın,
İnsansız bir Din’in,
İnsansız bir Dünyanın ne anlamı var?
Kocaman bir HİÇ…
…
Yaradılışta, her varlığın, kendisini diğer varlıklardan ayıran, bir varlık özelliği vardır.
Bu, her varlık için biriciktir.
Eşyanın tabiatından biz bu özelliklere bakarak, Demiri taştan, canlıyı cansızdan ayırırız.
Bu özelliklere bakarak, canlıları nebatat ve hayvanat olarak bir birinden ayırırız.
Örneğin, bitkiler hayvanlar gibi yemezler.
Her hayvan cinsi, diğer bir cinsin yediğini yemez.
Kimi etoburdur.
Kimi otoburdur.
Varlıkların yaşam alanları ve yaşam biçimlerine, yani fonksiyonlarına bakarak
bir başka farklı yönleriyle de sınıflandırırız.
Hayvanlar, bitkiler gibi cinsi münasebette bulunmazlar.
Hayvanların cinsel münasebet için dışarıdan bir rüzgâra ihtiyaçları yoktur.
Onların rüzgârı içerden eser.
İnsanlarda böyledir, ancak insanı hayvandan ayıran özellikler, daha bir farklı fıtrattan-doğadan kaynaklanır.
Bu doğanın-fıtratın gereği, oluşturduğu değerlerle hayatını düzenliyor olması, insanı bütün değer varlıklardan tamamen ayırır.
İnsan Yaradılıştan hiçbir varlıkta mevcut olmayan özelliklerle, kendine has yaratılmıştır.
Yani İNSAN,
Diğer varlıkların tümü içinde
BİRİCİK’tir.
Onun için Eşref-i mahlûkattır.
Yaratılmışların en şereflisi…
Nedir ŞEREF?
ŞEREF;
Kendini diğer varlıklardan ayıran,
Kendini, kendi kılan özellikleri koruyabilmekten doğan değerler…
Bütün bu değerler, insan denilen varlığa, İnsan olma Şerefini sağlar.
Bu değerlerden bir çözülme, insanı diğer varlıklara benzemeye doğru sürükler, onlarla aynileştirir ve hatta onlardan daha aşağı bir derekeye düşer. (Esfele-i safilin)
Dünün en şerefli varlığı insan,
Bu gün en, şerefsiz varlık konumundadır.
Budur işte EN BÜYÜK kayıp.
Bu gün insanın, eşyayla münasebetine bir bakın.
Bir bakın, insanın, insanla münasebetine.
İnsanın, hemcinsleriyle olan ilişkilerin, hayvanların ilişkilerinden farklı bir tarafı var mı?
Bu gün, insan kalbinin taştan ne farkı vardır.
Ne farkı vardır, insanların güç kullanımının hayvanlardan.
Yiyecek bulamadığında yavrusunu yiyen timsah gibi değil mi insan şimdiler de.
Cinsel hayatının hayvanlardan ve hatta bitkilerden bir farkı var mı?
Tıpkı bitkiler gibi, cinsel arzuları, dışardan bir rüzgâr güdüleyip hayvanlar gibi çiftleşmiyor mu?
İnsan yavrusunun bir köpek eniğinden, bir yeni fide vermiş daldan öte bir değeri var mı?
Varsa, nasıl bir hoyrat el gelip bir dal gibi koparıveriyor çocukları hayattan.
Nasıl sessiz kalıyor bütün bir insanlık, şu katliamlara…
İnsansız bir dünyada
Yaşamıyor gibi yaşamıyor gibi
Yaşamak
Nasıl bir azap,
Heeeey,
İNSAN VAR MI ORDA